De veroordeling van Albert DeSalvo
Op 18 januari 1967 werd Albert DeSalvo, een man uit Boston, levenslang gevangen gezet nadat hij schuldig was bevonden aan gewelddadige aanvallen en gewapende overvallen op vier vrouwen in Connecticut. Hoewel zijn straf aanzienlijk was, waren er weinig klachten omdat hij al lange tijd verdacht werd van de seriemoorden die onder de naam ‘Boston Strangler’ bekend stonden.
De moordgolf en de psychologische spanning
Gedurende een periode van achttien maanden werden in totaal 13 vrouwen in hun appartementen gewurgd door een onbekende aanvaller. De zaak van de ‘Boston Strangler’ hield de hele stad in de ban, waardoor iedereen op zijn hoede was.
De poging tot intimidatie en de juridische verwarring
Een paar maanden nadat de moordgolf was gestopt, verscheen DeSalvo bij een huis van een vrouw, zich voordoend als een rechercheur. Hij vermoordde haar seksueel, zei ‘Het spijt me’ en vluchtte daarna. De politie had DeSalvo in eerste instantie afgewezen als verdachte in de ‘Boston Strangler’-zaak, maar later kwam de advocaat van zijn medegevangene, George Nassar, F. Lee Bailey, naar voren. Nassar had beweerd dat DeSalvo had bekend over de moorden. Tijdens hypnose vertelde DeSalvo aan de politie welke moorden hij had gepleegd, en later deed hij dat ook zonder hypnose. Vanwege onverenigbare details in zijn bekentenis en het ontbreken van fysiek bewijs, werd hij nooit aangeklaagd, maar hij bleef wel levenslang vastzitten.
De ontsnapping en de dood
Een maand na zijn veroordeling wist DeSalvo te ontsnappen uit een instelling voor criminele psychiatrie. In een briefje op zijn bed liet hij de wachter weten dat hij wilde ontsnappen om aandacht te vragen voor de slechte omstandigheden in het ziekenhuis. Drie dagen later gaf hij zich zelf aan en werd overgebracht naar een maximum beveiligde gevangenis. Zes jaar later werd hij gevonden, niet ver van de gevangenis, doodgestoken. Niemand werd veroordeeld voor zijn moord, maar het wordt aangenomen dat hij was vermoord omdat hij drugs tegen een lagere prijs verkocht dan de bende in de gevangenis toestond.
Twijfels en de uiteindelijke bevestiging
In de loop der jaren begonnen sceptici te twijfelen of DeSalvo zelfs de echte Boston Strangler was. Volgens gevangenispsychiater Ames Robey was Nassar een meer waarschijnlijke schuldige. Robey suggereerde dat DeSalvo uit een perverse drang naar roem had toegeschreven aan zichzelf de moorden. Decennia later werd de waarheid echter bevestigd: in 2013 werd via DNA-analyse vastgesteld dat DeSalvo inderdaad betrokken was bij de laatste moord in de serie van de Boston Strangler. Zijn lichaam werd vervolgens uitgediept om de resultaten te bevestigen. Of DeSalvo daadwerkelijk verantwoordelijk was voor alle gevallen blijft echter onduidelijk en controversieel.