De Amerikaanse interventie en de gevolgen voor Venezuela
De inval van de Verenigde Staten in Venezuela en de gevangenneming van president Nicolás Maduro hebben wereldwijd veel opschudding veroorzaakt. Het plotseling zonder hoofd gezinde regime van Venezuela handelde snel om de situatie onder controle te krijgen.
De vice-president van Maduro, Delcy Rodríguez, die eerder deel uitmaakte van het kabinet van voormalig leiders Hugo Chávez, werd snel beëdigd als voorlopige president. Zowel zij als de Amerikaanse regering hebben geen concrete vervolgstappen aangekondigd. Rodríguez veroordeelde de aanval en het ontvoeren van Maduro, maar gaf daarbij aan open te staan voor een „samenwerkingsagenda” met de VS.
Internationale reacties en de Amerikaanse houding
De Amerikaanse regering reageerde eveneens gemengd op de situatie. President Donald Trump stelde dat de VS de controle over het land zouden kunnen krijgen, terwijl minister van Buitenlandse Zaken Marco Rubio aankeek dat bestaande drukmiddelen zouden worden gebruikt om beleidswijzigingen af te dwingen.
Trump gaf aan dat hij denkt dat de VS met Rodríguez zou kunnen samenwerken, maar waarschuwde dat als zij niet het juiste doet, zij een „zeer hoge prijs” zal betalen—mogelijk nog hoger dan Maduro.
Rodríguez, een vertrouwde assistent van Maduro, wordt niet snel gezien als iemand die concessies aan de VS zal doen. Bovendien is er geen oppositie ontstaan binnen de eigen regeringskring.
De binnenlandse politieke dynamiek
Haar broer, Jorge Rodríguez, is de huidige voorzitter van de Nationale Vergadering van Venezuela. Toch is zij niet de enige die een rol wil spelen in het leiderschap dat door de recente gebeurtenissen is geschud.
Maduro wordt beschuldigd van grootschalige fraude en het onderdrukken van tegenstanders bij meerdere verkiezingen. Een prominente oppositiekandidaat, Maria Corina Machado, behaalde in 2023 een grote primaire meerderheid, maar werd in 2024 uitgesloten van deelname aan de presidentsverkiezingen wegens vermeende samenzwering met Juan Guaidó, de oppositieleider van 2018. Ook deze verkiezing werd beschuldigd van fraude en Guaidó woont nu in ballingschap.
De rol van andere kandidaten en internationale waarnemers
Ook nadat Machado niet meer officieel meedeed, werd haar ondersteuner Edmundo González door veel internationale waarnemers erkend als de officiële winnaar van de verkiezingen in 2024. González riep het leger op om hem te installeren na de afzetting van Maduro, met het argument dat dit in overeenstemming was met de grondwet.
„Als commandant in chef herinner ik u eraan dat uw loyaliteit aan de grondwet, het volk en de republiek is,” zei González vanuit zijn ballingschap in Spanje. „Dit is een historisch moment. We staan er rustig, helder en democratisch in.”
Echter, de Verenigde Staten, en vooral de regering-Trump, tonen weinig betrokkenheid bij González’ claims. Ze hebben geen plannen aangekondigd voor langdurige regimeverandering na Maduro.
De toekomstperspectieven en de rol van Rodríguez
Op de weekendbriefing verwierp Trump de mogelijke terugkeer van Machado uit haar politieke marginalisatie, door te stellen dat ze niet de „ondersteuning” zou hebben om te leiden.
Desalniettemin liet Trump weten dat hij Machado „erg goed” vindt. Machado won de Nobelprijs voor de Vrede in 2025, een prijs waar Trump ook naar verwees, en ze prees de Amerikaanse leider tijdens haar acceptatiespeech.
Sommigen beschouwen de hardliner Rodríguez mogelijk als een „zorgdrager” in het post-Maduro scenario. Volgens voormalig diplomaat en beleidsanalist Imdat Oner ‘zou haar opkomst het gevolg zijn van een soort overeenkomst tussen de VS en belangrijke actoren die zich voorbereiden op een toekomst zonder Maduro,’ aldus CNN.
In dat geval zou ze dienen als een tijdelijke bewindvoerder totdat een democratisch gekozen leider de macht overneemt. Amerikaanse functionarissen geloven dat Rodríguez stabiele overgang kan bieden, een meer professionele relatie met de VS mogelijk maakt en de toekomstige Amerikaanse energie-investeringen beschermt.