De nasleep van de Amerikaanse militaire operatie
In Zuid-Florida hebben mensen luid gejuicht en de Venezolaanse vlaggen over hun schouders gehangen ter ere van de Amerikaanse militaire actie die gericht was op het gevangen nemen van Nicolás Maduro en het verwijderen van hem uit Venezuela. Het was een onverwachte, maar door veel Venezolanen gewenste uitkomst. Toch hielden velen zich afgevraagd wat deze ontwikkeling betekent voor hun geplaagde thuisland.
Voor sommige Venezolaanse migranten bracht de actie, die het resultaat was van maanden van toenemende druk vanuit de Verenigde Staten, de hoop dat ze eindelijk weer herenigd konden worden met familieleden na jaren van scheiding en lijden.
Een symbolisch samenzijn in Doral
In Doral, een voorstad van Miami waar president Donald Trump een golfresort bezit en ongeveer de helft van de bevolking van Venezolaanse afkomst is, verzamelden mensen zich tijdens een rally. Toen het bericht zich verspreidde dat Maduro, de afgezette president, was gevangen genomen en uit het land was gedeporteerd, ontstond er een gevoel van vreugde.
Buiten het restaurant El Arepazo, een centrum van de Venezolaanse cultuur in Doral, hield een man een stuk karton vast waarop ‘Libertad’ stond geschreven met een zwarte markeerstift. Het was een uitdrukking van hoop onder Venezolaanse migranten die riepen: “Vrijheid! Vrijheid! Vrijheid!”
De emoties onder de Venezolaanse gemeenschap
Alejandra Arrieta, die in 1997 naar de Verenigde Staten kwam, vertelde dat haar gevoelens gemengd waren. “Het is een combinatie van emoties, natuurlijk,” zei ze. “Er is angst. Er is opwinding. We hebben jarenlang gewacht op deze dag. Er moest iets gebeuren in Venezuela. We hebben allemaal vrijheid nodig.”
Voor sommige Venezolaanse exiliën betekent de verandering in regime een sprankje hoop op een langverwacht herenigingsproces met familieleden die nog in Venezuela wonen.
David Nuñez, die zes jaar geleden naar de VS vluchtte na vervolging vanwege zijn politieke activiteiten, zei dat hij sinds die tijd zijn dochters niet had gezien, die nu acht en 17 jaar oud zijn. “Het belangrijkste is dat we binnenkort samen kunnen zijn,” verklaarde hij. “Ik heb mijn kinderen zes jaar niet gezien en heb veel gehuild. Maar ik ben erg blij, want ik weet dat ik binnenkort terug kan naar Venezuela.”
De reactie van de Amerikaanse overheid en de gemeenschap
Op zaterdag verzekerde Trump dat de Amerikaanse regering voorlopig het land zal blijven besturen en dat dit al gebeurt. De actie vormde het hoogtepunt van een toenemende drukcampagne door deTrump-administratie en weken van planning, gebaseerd op het gedrag van Maduro.
Nadat Trump een persconferentie hield over de Amerikaanse acties in Venezuela, bleven velen buiten het Doral-restaurant zingen, dansen en vlaggen zwaaien. Een percussionist speelde mee terwijl het publiek zong. De menigte groeide gedurende de dag, vooral nadat het nieuws bekend werd.
Verwachtingen en zorgen onder de Venezolaanse exiliën
Alex Perez zei dat ze jaren had gewacht op deze dag. “Dank je, President Trump. Dit is onze tweede vrijheid. Vanaf nu is dit onze Dag van de Onafhankelijkheid,” aldus Perez, die een week eerder trouwde. Ze noemde het de ‘beste huwelijkscadeau.’
Haar man, Aldo Amenta, gaf aan dat ze aanvankelijk bang, opgewonden en verward waren, maar zich beter voelden toen ze hoorden dat familieleden veilig waren. “We zijn erg blij dat de deuren voor Venezuela openstaan, voor al onze mensen die een kans verdienen,” zei hij.
Perez reageerde positief op de Amerikaanse plannen om Venezuela voorlopig te blijven besturen en haar enorme oliereserves te benutten voor export. Ze benadrukte dat haar thuisland sinds jaren niet profiteert van landen als Rusland, Iran en China.
“We zijn zeer arm. We hebben geen ziekenhuis, geen rechten voor ons volk,” concludeerde Perez. “Ik denk dat deze overgang groot kan zijn, want als je weet hoe de VS werken, kan alles beter worden.”
De Venezolaanse diaspora en de veranderende situatie
Sinds 2014 zijn ongeveer acht miljoen Venezolanen gevlucht uit hun land, velen vestigden zich eerst in buurlanden in Latijns-Amerika en het Caribisch gebied. Na de COVID-19-pandemie richtten steeds meer migranten hun blik op de Verenigde Staten, vaak lopend door de jungle in Colombia en Panama of vliegend op humanitaire gratie met een financiële sponsor.
In Zuid-Florida waren de diepe zorgen binnen de Venezolaanse gemeenschap over het strenge immigratiebeleid van Trump snel vergeten na de afzetting van Maduro tijdens de Amerikaanse militaire operatie op zaterdagochtend.
In Doral kwamen professionals en ondernemers uit de hogere middenklasse bijeen om te investeren in vastgoed en bedrijven. Ze waren de eerste die zich daar vestigden nadat de socialistische Hugo Chávez eind jaren negentig de presidentsverkiezingen won. Later volgden politieke tegenstanders en kleine ondernemers, die nu vaak werken in dienstverlenende sectoren. Velen van hen zijn officieel Amerikaans burger, wonen illegaal met kinderen die in de VS geboren zijn of overstijgen hun toeristenvisum, zoeken asiel of hebben een tijdelijke verblijfsstatus.
Vooruitzichten voor Venezuela en haar volk
Niurka Meléndez, die in 2015 uit Venezuela vluchtte, zei dat ze hoopte dat Maduro’s afzetting de levensomstandigheden in haar thuisland zou verbeteren. Meléndez, medeoprichter van de organisatie Venezolanen en Immigranten Hulp, pleit voor verandering en erkent de humanitaire crisis waarmee haar land geconfronteerd wordt.
Ze hoopt dat de moeilijkheden van haar land zullen verdwijnen. “Voor ons is dit slechts het begin van het recht dat we moeten krijgen,” zei Meléndez in een telefonisch interview. “Het land was op een breekpunt gekomen door gedwongen verdrijving, repressie, honger en angst. Nu is er internationale hulp nodig om Venezuela te herstellen.”
Volgens haar opent het wegvallen van een autoritair regime, dat verantwoordelijk is voor de misstanden, niet slechts een mogelijkheid — maar geen garantie — voor herstel. Ze benadrukte dat een toekomst zonder criminelen die de instituties controleren essentieel is voor een land gebaseerd op rechtvaardigheid, wet en democratische waarden.